Yargıtay'a göre boşanma sebepleri nelerdir?

Evlilik, birçok birey için hayatın en önemli dönüm noktalarından birini temsil ederken, bazı durumlarda bu birliğin sona ermesi kaçınılmaz hale gelebilir. Yargıtay, Türk Medeni Kanunu çerçevesinde boşanma sebeplerini belirlemiş ve bu sebepleri genel ve özel olarak sınıflandırmıştır. Bu noktada, boşanma davası açmak isteyen eşlerin hangi durumlarda hak talep edebileceği hususu büyük önem taşımaktadır.

Yargıtay'a göre boşanma sebepleri, Türk Medeni Kanunu'nun 161-166. maddelerinde belirtilen özel ve genel sebepler olmak üzere ikiye ayrılır:

Genel sebep: Evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166). Evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerden her biri boşanma davası açabilir.

1. Zina (TMK m. 161). Eşlerden biri zina ederse, diğer eş boşanma davası açabilir.
2. Hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış (TMK m. 162). Eşlerden her biri, diğeri tarafından hayatına kastedilmesi veya kendisine kötü davranılması sebebiyle boşanma davası açabilir.
3. Küçük düşürücü suç işleme ve haysiyetsiz hayat sürme (TMK m. 163). Eşlerden biri küçük düşürücü bir suç işler veya haysiyetsiz bir hayat sürer ve bu sebeplerden ötürü onunla birlikte yaşaması diğer eşten beklenemezse, bu eş her zaman boşanma davası açabilir.
4. Terk (TMK m. 164). Eşlerden biri, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemek maksadıyla diğerini terk ettiği takdirde, terk edilen eş boşanma davası açabilir.
5. Akıl hastalığı (TMK m. 165). Eşlerden biri akıl hastası olup da bu yüzden ortak hayat diğer eş için çekilmez hale gelirse, boşanma davası açabilir.